''Kelebek gibi uçarım,Arı gibi sokarım'' Muhammed Ali

16 Ağustos 2014 Cumartesi 11:09

Bütün bir hayatını dövüşerek geçirdi, ama sadece ringlerde değil. Ona sadece boksör demek yanlış olur. O yumruklarıyla ve sözleriyle hem belirli bir kesimin sesi hem de uluslararası bir arabulucuydu. Ayrıca bir de Müslüman olmasından dolayı Türk halkı tarafından oldukça sevilmiş, maçları gece geç saatlerde olmasına rağmen izlenmiştir.

''Kelebek gibi uçarım,Arı gibi sokarım'' Muhammed Ali

Müslüman olmadan önceki ismi Cassius Marcellus Clay olan Muhammed Ali Clay, 17 Haziran 1942'de Kentucky Louisville'de doğdu. 12 yaşındayken boksla tanıştı ve

kısa zaman içinde National AAU ve Altın Eldiven Şampiyonası'nda amatör kayıtlara

girdi. Yine 1960'ta Roma'da ağır hafif sıklette altın madalyayı alarak

profesyonel lige döndü. 18 yaşındayken katıldığı Roma Olimpiyatları'nda altın

madalya aldıktan sonra ünü giderek artmaya başladı. 1964 yılında 22 yaşındayken, S. Liston'ı yenip Dünya Şampiyonu oldu. Bu

zaferden sonra dinini değiştirip İslamı seçti ve Muhammed Ali ismini aldı. Maç

öncesinde rakibinin moralini bozmak için makineli tüfek gibi konuşan Ali, çok

sevdiği boksa ara verdi ama 1967'de boksa tekrar geri döndü. Vietnam'a savaşa

gitmediği için cezalandırıldı fakat sonra affedildi. 1974'te Foreman'ı, 1978'de

L. Spinks'i yenip Dünya Şampiyonluğu ünvanını geri aldı. Profesyonel döneminde

sadece 5 kez yenilen, Olimpiyat ve Dünya Şampiyonu olan Muhammed Ali, 36 yaşına

kadar bütün şampiyonlar için tek isim olmayı başardı ve 37'si nakavt olmak üzere

56 maç kazandı.

Parkinson hastalığı yüzünden uzun süre Michigan'daki çiftliğinde gözlerden uzak

yaşamayı tercih eden ünlü boksör, ringlerde 20 yıldır ağzından düşürmediği

Bütün zamanların en iyisiyim lafını ispatlayarak bir efsane oldu.

VE MUHAMMED ALİ HAKKINDA HERŞEY AMA HERŞEY !

REKORLAR KİTABINA GİRDİ

'üzerine en çok yazı yazılan insan' olarak Guinnes Rekorlar Kitabı'na girdi.

Yeryüzünde en çok fotoğrafı çekilen kişi olduğu söylendi. Kimilerine göre ilk

rap şarkıcısıydı. Bir şovmen, bir savaşçı, bir taktisyen, bir sahne sanatçısı,

kendi reklamını yapan bir reklamcı, kendi kendisi olan bir 'image maker'dı. O

ringlerin Elvis'iydi. Amerikalı'ydı ve siyahtı. üstelik ukala ve laf ebesiydi.

Kelebek gibi uçar, arı gibi sokardı.

BÖYLE DAYAK GÖRÜLMEMİŞTİ SÖYLE AHMAK BENİM ADIM NE?

1960'ların başında, bir temiz dayak yemenin en kolay yolu Muhammed Ali'ye

Cassius Clay diye hitap etmekti. Tıpkı 1967'de, maç seromonisi sırasında ona

Clay diye seslenen Ernie Terrell'in başına gelenler gibi. Ali, Terrell'a

yumruklarını arka arkaya yağdırıken sürekli soruyordu: Benim adım ne ahmak?

Benim adım ne?

Ernie Terrell, onlarca yıl süren esaretin bedelini ödüyordu.

Terrell ringin soğuk zeminine yığıldıktan sonra, Ali aynı soruyu salonu dolduran

binlere tekrarladı: Benim adım ne? Cevap çok net ve gürdü: ALİ! Bu, salonu

dolduranların dayak yemekten çekindikleri için değil, Muhammed Ali'ye

gösterdikleri saygıdan dolayıydı.

KERİM ABDUL CABBAR DESTEĞİ

Zira basketbol dünyasının efsane isimlerinden Kareem Abdul Jabbar'a göre Ali,

Yanında kendinizi en güvende hissedeceğiniz kişiydi. O 'Halkın şampiyonuydu.

Cassius Clay adını reddetmişti, çünkü Ali'ye göre o bir köle adıydı. Cassius

Clay bir köle adı. Onu ben seçmedim, istemiyorum o ismi. Ben Muhammed Ali'yim,

özgür bir isim, tanrının sevgili kulu demek.

Boks birçoklarına göre, hatta bu satırların yazarına dahi, bir spordan ziyade

bir vahşet olarak görünür. Ama boks halen bugün bir spor olarak anılıyorsa bunda

Muhammed Ali'nin ve onun boksta yarattığı devrimlerin de payı olsa gerek. O

kadar hızlıyım ki, geçen gece odamın lambasını söndürdüğümde, oda karanlık

olmadan yatağıma yatmıştım bile derken biraz abartıyordu tabii ki ama, onu

ringlerde görenler bu sözün hakkını çoktan vermişti. O ağır cüssesinden

beklenmeyecek kadar hızlı, o hızdan beklenmeyecek kadar sertti; ve göremedikleri

şeye vuramayacaklarına göre, rakipleri ona bir yumruk isabet ettirmek için çok

çalışmak zorundaydı. Gazeteciler ona Dünya Şampiyonu Sonny Liston karşısında ne

yapacağını sorduğunda; o da aynı şeyi söylemişti: Sony görmediği şeye vuramaz.

Nitekim öyle oldu; 1964'te, daha 22 yaşındayken Sonny Liston'ı tahtından

ettiğinde tüm dünya şok olmuştu. Aslında Ali'yi amatörlük günlerinden takip

edenler için bunda şaşılacak bir şey yoktu...

BİSİKLETİ çALINDI BOKSöR OLDU

Bir gün, bisikleti çalındığında polise gitti. Ama polis bisikletini bulmak

yerine ona boks dersleri vermeye başladı ve daha sonra boks antronörü Fred

Stoner'la tanıştırdı. Clay belki bisikletini bir daha bulamayacaktı ama ondan

çok daha önemli şeyler kazanacaktı. Zira Stoner'ın da yardımlarıyla 12 yaşında

başlayan boks kariyerinin bu amatör günlerinde 6 Kentucky Eyalet Şampiyonluğu, 2

ulusal Altın Eldiven (Golden Glove) Şampiyonluğu ve 2 Amatör Atletler Birliği

(AAU) Şampiyonluğu kazandı.

Clay liseyi bitirip 18 yaşına bastığında, olimpiyat oyunlarında

ABD'yi temsil etmek üzere Roma'ya gitti. Finalde karşılaştığı Polonyalı Zbigniew

Pietrzykowski'yi hakem kararıyla mağlup ederek altın madalyayı aldı. Maçtan

sonra madalyasını okşarken, Bu benim son amatör maçımdı, profesyonel olacağım

açıklamasını yaptı.

ZENCİ MADALYASI

Ama evine döndüğünde, bir şampiyon olarak değil Afro-Amerikalılar'a yönelmiş

ırkçı şiddetin açık hedefi olarak karşılandı. Yemek yemek için gittiği beyaz

lokantasında, siyah olduğu için kendisine servis yapılmadı. O madalyanın hiçbir

anlamı yoktu. Buraya geri döndüm ve diğerleri gibi sadece bir zenciydim

dedikten sonra, daha sonra Atlanta Olimpiyatları'nın açılışında kendisine geri

verilecek olan olimpiyat altın madalyasını, Amerika'daki siyahlara yönelik

ırkçılığı protesto etmek için Missisippi nehrine fırlattı.

HANGİ ROUNDDA GALİP GELECEĞİNE İDDİAYA GİRİYORDU

İlk profesyonel maçına Tunney Hunsaker karşısında çıkan Clay, 6 raundun sonunda

Hunsaker'ı bozguna uğrattı. 25 Şubat 1964 günü Sonny Liston'la çıktığı dünya

ağır siklet ünvan maçına kadar karşılaştığı 19 rakibinin 15'ini knock-outla,

dördünü ise hakem kararıyla mağlup etti. Ancak Clay'in maçları bokstan çok bir

gösteri şeklinde geçiyordu. Maçlardan önce rakibini kaçıncı raundda devireceğine

bahse giriyor, seyirci ve rakibini kışkırtan ve kendisini öven dizeler

doğaçlıyordu. Bunlardan en tanınanı ise bir çoğumuzun bildiği Kelebek gibi

uçarım, arı gibi sokarım dizeleriydi.

BASIN MENSUPLARINA FENA YEDİRDİ

Kariyerinin 20. profesyonel maçına namağlup çıkmasına rağmen, Sonny Liston'la

karşılaşacağı ünvan maçında gazeteciler ve boks otoriteleri tarafından 22

yaşındaki Cassius Clay'e hiç şans tanınmıyordu. Oysa Clay, Dünya Ağır Siklet

Boks Şampiyonu Sonny Liston'ı sekizinci raundda devireceğini iddia ediyordu. Maç

hakkında yorumda bulunan 46 gazeteciden 43'nün favorisi Liston'dı ve onlar da

Clay'in bu iddiasıyla dalga geçiyordu. Fakat beklenmeyen gerçekleşti ve yedinci

raundun sonunda gongla birlikte köşesine giden Liston bir daha ringe dönemedi.

Hakem Clay'in ellerini havaya kaldırırken suratında sadece ufak bir çizik

bulunan Clay gazetecilere Laflarınızı yiyin. Laflarınızı yiyin. En büyük

benim! diye haykırıyordu. Clay, 20 maç sonunda namağlup dünya şampiyonu olan

dördüncü boksor olarak tarihe geçmişti.

DİNİNİ DEĞİŞTİRDİ MAçA çIKTI

Cassius Marcellus Clay, Dünya Ağır Siklet Boks Şampiyonu

olduktan sonra iki önemli karar verdi. Dinini değiştirerek müslüman olan Clay,

İslam Cemaatine' katılmaya karar verdiğini ve artık cemaatin lideri Elijah

Muhammed'in ona verdiği isim olan Muhammed Ali adıyla anılmak istediğini

açıkladı. Malcomx ile herşey yolundaydı...

Muhammed Ali, yeni adıyla ilk maçına 25 Mayıs 1965'te, yine Sonny Liston'a karşı

çıkacaktı. Ancak bu kez roller değişmişti; unvanını korumak isteyen Ali, dünya

şampiyonu olmak isteyen ise Listondı. Açıkçası o maçı canlı seyretmek için

salonu dolduran binlerce insan, paralarını çöpe attığının farkında değildi. Zira

maç, Ali'nin daha ilk raundda attığı 'hayalet yumruk'la bitivermişti. Bu yumruğu

ise, şanslı ve dikkatli bir azınlık dışında kimse görememişti.

BEN BİR HOROZUM

Muhammed Ali, 1965'ten 1967'ye kadar sekizi özel 16 maça çıktı ve bunların

14'ünü knock-out ile olmak üzere tamamını kazandı. Yaptığı 8 resmi müsabakada da

Dünya Şampiyonu ünvanını korumayı başardı. Dünya Şampiyonu'yla ünvan maçı

yapabilecek bütün rakiplerini bir bir yenmişti.

Artık o en büyüktü ve bunu söylemekten çekinmiyordu. Horozlar ışığı gördüğü

için öter diyordu, Eğer onları karanlığa hapsederseniz ötmezler. Ben de ışığı

gördüm ve ötüyorum. Kendi yeteneğinin farkındaydı elbette. Benim kadar

muhteşem olduğunuzda demişti bir keresinde, tevazu göstermek çok zordur.

ASKERE GİTMEDİ VATAN HAİNİ İLAN EDİLDİ Fakat Ali'den de büyük şeyler vardı. Amerika, Vietnam'la savaş halindeydi ve her

gün yeni Amerikan gençleri askere çağırılıyordu. Bir gün şans Ali'ye de vurdu.

Aslında menajerleri orduyla anlaşma yapmış ve onun Vietnam'a gönderilmeyeceği

garantisini almıştı. Amerika'da kalacak ve boksa devam edebilecekti. Ama Ali

bunu reddetti. Derin Amerikalılar Beyaz, Anglosakson ve Protestanlar, Müslüman olunca Ali'ye

fena takarlar. Pentagon bile oyuna alet olur, onu Y grubunda olmasına rağmen

A kategorisine alır ve ivedi kaydıyla Vietnam'a yollamaya kalkar. Şampiyon

buna karşı çıkar Vietnamlılarla alıp veremediğim yok der, hem onlar beni hiç

aşağılamadılar! ... Aferin dediğinizi duyar gibiyim ama adama böylesi çıkışların hesabını

sorarlar. Onu apar topar ligden kovar, unvanına ve lisansına el koyarlar. Ali'yi

vatan haini ilan eder ve hiçbir eyalette maça çıkarmazlar. Yetmez, ona bir

trafik suçu isnat eder, alel acele içeri tıkarlar

Vietnam Savaşını ne hükümetler, ne de ordular bitirebilir, bu kirli kavgaya

gazeteciler (özellikle foto muhabirleri) nokta koyar. Amerikan halkı napalım

bombaları ile yakılan evlerin önünde ağlaşan bebeleri görünce bu nasıl

hürriyet diye sormaya başlarlar. Savaş muhabirleri cinayet ve tecavüz

vakalarını dökmeye başlar, Hollywood mevzuya el atar. Sivil toplum örgütlerinden

niye savaşıyoruz sorusu yükselince derin devlet geri adım atar..

HERKESİ MüSLüMAN YAPINCA BOKSA GERİ DöN MİSYONERLİĞİ BIRAK

Muhammed Ali, bokstan koptuğu yıllarda üniversite üniversite dolaşıp

konferanslar verir, mevzu boks olsa da yeri geldikçe İslâmiyet hakkında

birşeyler anlatmaya çabalar. Bazıları bu faaliyetten çok rahatsız olur, boksla

uğraşsa daha iyiydi demeye başlarlar. Birkaç maç sonra silinip gideceğine

inandıkları için Ali'nin lisansını iade eder, ringlerin yolunu açarlar (1967).

Ve Ali şovları tekrar başlar. Şampiyon, rakiplerine sürekli lâf atar, basın

mensuplarının huzurunda madara etmeye bakar. Bu tavır organizatörlerin de işine

gelir çünkü gerginlik arttıkça hasılat tavan yapar.

Ancak birileri Ali'yle uğraşmaktan caymaz, karşısına dik yokuşlar çıkarırlar.

Kâh komünizm propagandası yapmaktan soruşturma açar, kâh ırkçı ve ayrılıkçı

diye yaftalarlar. Bir ara zenci çocukları için (içinde okul ve mescid olan) bir

külliye yaptırmaya kalkar ama ona hiçbir banka kefil olmaz. Kimseden teminat

mektubu alamaz. Dahası bomba ihbarları ile huzurlarını kaçırırlar.

GüCüMü KURAN-I KERİM'DEN ALIYORUM

Ali, baskılara rağmen geri adım atmaz. Aksine ben bir din savaşçısıyım, gücümü

Kur'an-ı kerimden alıyorum demekten kaçınmaz.

Ringteki zaferler zincirine Jerry Quarry'i yenerek başlar.

Ancak Joe Frazier ile yaptığı maçı üstün bitirmesine rağmen hakemler rakibinin

elini kaldırırlar. Bakın şu aksiliğe ki Ken Norton ile yaptığı maçta çenesi

kırılır, maçı bırakmak zorunda kalır. Herkes Ali'nin bittiğini söylerken

Frazier'i eze eze yener ve rövanşı alır. Ardından Zaire'de insan azmanı George

Foreman'la karşılaşır. Foreman girdiği ormanı baltayla kıymık kıymık edip

bitiren bir insan azmanıdır. Ali, maçtan bir ay evvel Kinşasa'ya yerleşir ve

halkın sevgisini kazanır. Onları arkasına alır ve boksörlere ders olarak

okutulacak bir taktikle Foreman'ı dağıtır. Rakibini 7 raund yorar, 8. raundda

saldırır ve zemine uzatır. Ertesi sene Manila'da 25 bin kişinin önünde

Frazier'le karşılaşır. Bu ölümüne bir maçtır, 14 raundun sonunda ikisi de

perişandır. Ancak Frazier'in şuuru bulanınca Antrenörü Eddie Futch maçtan

çekilir unvan Ali'ye kalır.

ÇAĞ AÇIP ÇAĞ KAPATTI

İnsan bu, her zaman mükemmel olamaz ya. İşte hanımı Belinda Boyd'dan ayrılıp

Veronica Porsche ile evlendiği bunalımlı dönemde tecrübesiz rakibi Springs'e

yenilir ve silbaştan mücadeleye atılır. 1978'de Dünya Şampiyonluğunu geri alır.

Profesyonel döneminde sadece 3 kez yenilen, Muhammed Ali, 36 yaşına kadar boks

dünyasının efsane ismi olmayı başarır. 56 maçın 53'ünü kazanır, 37'sini nakavtla

alır. Ancak boksörleri bekleyen akıbet (parkinson) onu da yakalar. Dindar bir Müslüman

olan Lonnie ile evlenir, Michigan'daki çiftlik evinde gözlerden ırak yaşar. Bu arada beyazlar da değişir ya da değişti rolüne soyunurlar. Atalanta

Olimpiyatları'nda meşaleyi yakma şerefini ona bağışlar ve nehre attığı

madalyanın yerine, yenisini takarlar. Ali iyi bir örnek olur. Ekonomi, sanat ve siyaset sahnesinde ağırlıklarınca yer

bulamayan zenciler sahalarda boy göstermeye başlar, atletizm, boks ve

basketbolda madalyalara el koyarlar

YüZYILIN SPORCUSU

Sport İllustrated ergisince Yüzyılın Sporcusu

seçilmiştir. Ona sadece bir boksör olarak bakmamak gerekir. çünkü o gücüyle

olduğu kadar kişiliğiyle de mükemmel birisi olmuştur. 2001 yılında Hollywood

tarafından hayatı filme alındı. Bu filmde Muhammed Ali'yi Will Smith canlandırdı.

1964-1967 , 1974-1978 , 1978-1979 yılları arası dünya ağırsiklet boks

şampiyonudur.., 61 maçtan 56 galibiyet 5 mağlubiyetle ayrılmıştır. Kazandığı

maçların 37 tanesi knock out'ladır. Son 3 maçını saymassak (çünkü bunlar gösteri

maçı niteliğindedir) aslında 2 mağlubiyeti vardır ve bunların birisinde

haksızlık yapılmıştır. Söylentilere göre askere gitmediği için, yasağı

kalktıktan sonra oynadığı ilk ünvan maçını sayıyla (çenesi kırılmasına rağmen)

Joe Freezer'a vermişlerdir. Muhammed Ali, the greatest all of time adı ile

bilinir dünyada.

BOKS PARKINSON HASTASI YAPMAZ

1984'te Parkinson Hastalığı'na yakalandığını öğrenen Ali kendisiyle yapılan tüm söyleşilerde hastalığın sebebinin boks olamayacağını belirtti. 1985 yılında Forbes Dergisi tarafından hazırlanan Dünyanın 100 önemli ünlüsü listesine 13 numaradan girdi, 1991'de Amerika'nın Ruhu ödülü'nü aldı. 4 KEZ EVLENDİ

Anahtar Kelimeler